آ ایمر ...

شاید سال ها بعد ...ما اولین پیرمرد ها و پیرزن های آ ایمر گرفته ای باشیمکه در یک نیمه شب معمولیدر گوشه آسایشگاهی در دوردست ترین نقطه ی شهرخیره به پنجره ای رو به حیاط تکراری آسایشگاههمراه با یک لیوان چای در دستتنها با شنیدن یک آهنگ ناخوداگاه بیقرار شویم ...!

اطلاعات

آخرین جستجو ها